چرا کسی خوشبختی رو ندید

 

روزای خوش از ترک دیوار پیدا بود

تصویرا مغشوش  و بیصدا بود

روزای خوشو چرا کسی ندید

بین هیاهو و درگیری شدید

یکی داشت زنده میشد از مردنُ

گلی شکفت از پژمردگی

دلم رهید از افسردگی

چرا کسی خوشبختی رو ندید

وقتی دنبال بودیم لای کتابا

قصه و فیلم و لای عاشقا

روزای خوش بود اما پیدا

گلی شکفت، دلم رهیدُ

از پشت ابر، افتاب شد پیدا

چرا کسی خوشبختی رو ندید