دریغ

 

دست به دعا می‌برند به طاق می‌نگرند

دریغ از این که آن سقف کاذب بود

مانع زندگی ما جعل فهم بود,

عامل گمراهیمان صدور جهل بود

کج روی زندگیمان خروج از ذات بود

بود که بود تا وقتی اینچنین بود

تغییر نکند این فعل زمان تا وقتی ذهن 

درگیر بی‌ خودی بود

منافریدونی- 

اینجا بی‌ خودی مقابل هشیاری است